Schopenhauer, een van mijn favoriete filosofen, naast Wittgenstein en Kierkegaard, schreef ooit dat hij het leven een hachelijke zaak vond en daarom maar had besloten erover na te denken. Weg van het onmiddellijke brandpunt van die werkelijkheid, waar, hoe dan ook, in onze tijd alle sociale media zich bevinden, al onze politiek en al onze journalistiek. Ver weg van die onmiddellijkheid, ergens in een ivoren toren misschien? Bestaat die veiligheid belovende en misschien biedende ivoren toren nog wel? (The Neverediing Story – Michael Ende).
Schopenhauer. De bijgeleverde foto is een gespiegelde! afbeelding van een origineel schilderij. Ik moet Schoppie voor mijn gevoel wat opwaarderen. Het is niet zo dat (in zijn woorden) de vrouw niet deugt, maar onze ‘mannelijke’ (lees misschien bêta) logica deugt niet, die veronachtzaamt het kijken met het hart, zoals de meesten van ons dat wel weten en herkennen. (Even terzijde: Hoezo ‘de vrouw deugt niet’? Ik ben immers uit een vrouw geboren). We herkennen in deze logica de verontachtzaming van de kunsten, de muziek, de schilderkunst, de poëzie, de dans, de … Dit ondanks de schitterende teksten die Schoppie zelf schreef over de kunsten, vooral de muziek.
The day the music dies is the end of the human race.
Amazingmess 
Plaats een reactie